Śląsk w czasie II Wojny Światowej.

Rejonu Górnego Śląska broniła Armia Kraków, która 1 września 1939 skupiła na sobie główny ciężar uderzenia niemieckiej 14 Armii. 14 Armia siłami VIII Korpusu okrążyła Górny Śląsk, atakując Bożą Górę i Wyry a XVII Korpus zaatakował w tym samym czasie Bielsko.

Śląsk, będący na granicy z okupantem, był pierwszym rejonem, do którego  mogli wkroczyć Niemcy. Jego historia sprawiła, że Germanie traktowali ten rejon jak swoją własność.

Po rozpoczęciu II Wojny Światowej Równolegle przeprowadzano wysiedlenia ludności polskiej z obszaru Górnego Śląska i obszarów przyległych – od 1939 do początku 1942 z różnych obszarów rejencji katowickiej wywieziono ok. 40 tys. Polaków.

bilde

Niemieckie władze prowadziły także walkę z językiem polskim, na podstawie urzędowo wydanych decyzji zakazu używania tego języka, pod propagandowym hasłem „Kto mówi po polsku jest naszym wrogiem”. Walka z przejawami ojczystej mowy była brutalna i bezlitosna.

Oprócz tego realizowano cele nazistowskiej polityki rasowej, m.in. prowadzono akcję germanizacyjną w stosunku do osób uznanych za „wartościowe” rasowo, w stosunku do polskich dzieci nie spełniających wymogów rasowych lub zdrowotnych dokonywano eksperymentów medycznych. Oczywiście największe restrykcje tyczyły się Żydów. Budowano getta, zamykając ludność żydowską w małych skrawkach wyznaczonych w miastach.

exxx

Pod koniec wojny, od 18 stycznia do 31 marca 1945 1 Front Ukraiński marszałka Koniewa podczas operacji zaczepnych w rejonie Śląska (tzw. operacje śląskie i Operacja morawsko-ostrawska) zlikwidował niemiecką Grupę Armii „Środek” feldmarszałka Schörnera, rozbijając 28 dywizji i niszcząc całkowicie 5 dywizji niemieckich.